سونوگرافی:
سونوگرافی یا اولتراسونوگرافی، تکنیکی نسبتاً غیرتهاجمی است که در آن از امواج صوتی با فرکانس بالا استفاده میشود. این امواج از بافت ها منعکس میشوند و تصاویری را ایجاد میکنند.
رویکرد مورد استفاده ممکن است “ترانس ابدومینال” یا “شکمی “یا “ترانس واژینال” ( از طریق واژن ) باشد.
قدرت تفکیک یا وضوح تصاویر در سونوگرافی ترانس واژینال بیشتر است. در واقع این تکنیک که برای اولین بار در دهه ۱۹۵۰ ابداع شد تا جایی پیشرفت کردهاست که شناسایی جریان خون در عروق بزرگ، حرکت دریچه های قلب و جریان مایع در نای و برونشها امکانپذیر شدهاست.
این تکنیک بیخطر است و به طور رایج مورد استفاده قرار میگیرد و تقریباً ۸۰ درصد زنان حامله در ایالات متحده حداقل یکبار تحت سونوگرافی قرار میگیرند.
عکسهای مهمی که با استفاده از سونوگرافی آشکار میشوند به شرح زیر هستند:
_ویژگیهای مربوط به سن و رشد جنین
_ وجود یا فقدان ناهنجاریهای مادرزادی
_ وضعیت محیط رحم از جمله مقدار مایع آمنیون
_ موقعیت جفت و جریان خون بند ناف
_و وجود یا فقدان حاملگیهای چندقلویی
سپس از همه این عوامل برای تعیین رویکردهای صحیح به منظور اداره حاملگی استفاده میشود.
تعیین سن و میزان رشد جنین، در برنامهریزی به منظور اداره حاملگی، بویژه در شیرخواران دارای وزن کم هنگام تولد بسیار مهم است.
در حقیقت مطالعات نشان دادهاند که در آن دسته از حاملگیهای همراه با نوزادان دارای وزن کمِ هنگام تولد که با استفاده از سونوگرافی غربالگری اداره میشوند، میزان مرگ و میر ۶۰ درصد کمتر از گروهی است که تحت غربالگری قرار نمی گیرند.
از ناهنجاری های مادرزادی که با استفاده از سونوگرافی قابل شناسایی هستند عبارتند از:
_ نقص لوله عصبی مانند آننسفالی و اسپینا بیفیدا
_ نقایص دیواره شکم مانند اومفالوسل و گاستروشیزی
_نقایص قلب و صورت از جمله لب شکری و شکاف کام است

